Schoolfotograaf Ilona Hartensveld

Ilona Hartensveld, boogschutter uit 1973, moeder van Yenna en partner van Corwin. Als ze niet fotografeert loopt ze graag hard over de heide van Hilversum, pakt een film, muziek- of- theatervoorstelling óf denkt na over een volgende verre reis of uitje met het gezin of vrienden.

Zit fotografie in je DNA?
Als klein meisje mocht ik altijd meehelpen in de doka bij mijn vader. Zo spannend om te zien wat voor moois hij uit die bakken met vloeistof toverde. De magie van fotografie is ongetwijfeld toen in mij aangewakkerd. Nog altijd trots op haar vader die regelmatig exposeert en lezingen geeft over zijn fotografie.

MPN Gold Award 2022

Al jaren ben ik aangesloten bij het collectief van de Master Photographers Network, een branchevereniging voor fotografen. Één van de jaarlijks terugkerende evenementen binnen ‘de club’ is de MPN Award; een prestigieuze prijs voor het allerbeste fotowerk dat is ingezonden.

Dit jaar dit ik voor het eerst mee en won ik, volledig buiten mijn verwachting om, de MPN Gold Award 2022! 

Jurylid Aad Sommeling: “De foto’s van Ilona zijn unaniem gekozen door de jury als beste serie.”

MPN Award 2022

Jurylid Cojan van Toor: “Het licht in de foto’s en de bijna klassieke eenvoud van de opnamen stralen een enorme warme pure sfeer uit. Met sterke compositie’s en daarbij ook nog eens de kwaliteit van de prints maakten het geheel compleet en resulteerde in hoge punten. Alle beelden zijn individueel beoordeeld waarbij het puntentotaal uiteindelijk doorslaggevend is. In de nabespreking was de jury dan ook unaniem dat deze serie absoluut de MPN GOLD Award 2022 is.”

De winnende serie:

Vrij werk serie bij veehouderij Eric van der Woude

In 2021 was er door corona wat minder werk te doen en richtte ik mij op een verrijkend vrijwerk project: het in beeld brengen van bijzondere ambachten en oude beroepen binnen mijn gemeente Hilversum. Ik ben altijd gefascineerd geweest door mensen die vol liefde voor hun vak en materie hun ambacht vervullen.

Zo wilde ik onbekende, niet heel zichtbare, kleine ondernemers binnen mijn gemeente in de schijnwerper zetten. Zo kwam ik, via de lokale bierbrouwer, ook in contact met boer Eric. Met deze series wil ik je mee terug nemen in de tijd. De jaren waarop de dragers van film nog veel te wensen overlieten, je onderwerp stil moest staan om het goed scherp te krijgen. In vrijwel alle foto’s in de series die ik gemaakt heb, zie je ergens wat bewegingsonscherpte. Ik experimenteer veel met lange sluitertijden waardoor deze beweging zichtbaar wordt. De foto’s zijn in een tijdloze duotoon uitgewerkt.

Eric haalt een aantal keer per week bij deze bierbrouwerij ‘bostel’, een restproduct van het brouwen. Bierbostel zit vol goede voedingsstoffen en is goed voor de darmflora van de koeien, vertelde Eric mij later die week. Zelf zeer gevoelig voor dierenleed, vond ik het ook wel wat spannend om in een veehouderij aan de slag te gaan. Eén van de eerste vragen van Eric was of ik bij de slacht aanwezig zou willen zijn voor fotografie. Daar heb ik hem hartelijk voor bedankt en zo wist hij gelijk wat voor vlees hij in de kuip had. Zodra ik via een zandweg door het bos zijn erf op het landgoed Einde Gooi op rijd, lijk ik op een andere locatie en in een andere tijdszone terecht gekomen te zijn. Na een korte zoektocht door de stallen vind ik Eric en stel mijzelf voor.

Voorafgaand aan de fotografie drinken we een mok koffie aan zijn keukentafel in de oude boerderij. Eric vertelt gepassioneerd over de achtergrond van het boerengebied maar ook over zijn visie op zijn vak, de liefde voor zijn land, Limousin koeien en de imposante stier Fior. Al snel ben ik volledig in de ban van zijn missie over de Nederlandse veehouderijen, de veranderende markt, de druk vanuit de supermarktketens maar bovenal de aandacht en liefde die hij besteedt aan het optimaliseren van de biodiversiteit van alles dan groeit en bloeit op zijn land. Die biodiversiteit is weer belangrijk voor onder andere de dassen in het gebied. Dassen leven graag in een gebied met bos omrande weiland en boer Eric ziet ze vaak vanuit z’n keukenraam lopen.

Eric kan zijn koeien zoveel mogelijk hun natuurlijke gang laten gaan. Stier Fior loopt tussen de kudde koeien en manoeuvreert ze van plek naar plek. Ook al kan dit ras vanwege ons koude klimaat iets minder dagen buiten lopen, doet Eric er het uiterste aan hen zoveel mogelijk buiten te hebben grazen. Als de dieren binnen staan, krijgen ze een mengsel van kuilgras, pulp, mineralen en vitamines. Daarnaast krijgen ze geen onnodige medicatie. Limousin koeien zijn een sterk en sober ras met goede moedereigenschappen. De kalfjes blijven lang bij hun moeder. Eric laat zijn koeien in alle rust het grootste gedeelte van het jaar buiten in het bosrijke gebied grazen, waar ze natuurlijk en gevarieerd eten. De koeien mogen op deze veehouderij een mooie leeftijd behalen, en mede door de vorstelijke voeding en de bewegingsruimte geven deze runderen excellent vlees. Omdat deze manier van ‘boeren’ en duurzaam ondernemen mij zo ontzettend aanspreekt, breng ik deze reeks graag aan het daglicht. Ik heb deze serie met bijzonder veel plezier gemaakt.

Interesse in een vleespakket van Eric: koop het via www.grutto.com Meer over het bedrijf: www.eindegooi.nl

Met het winnen van de Master Photographers Network Award GOUD, realiseer ik mij des te meer dat ik een rake serie gemaakt heb in een snel veranderende tijd vol dreigement. Deze serie neemt je even mee terug in de tijd, toen je zelf nog weleens rondliep in een koeienstal. “Je hoort de dieren en kunt de geuren bijna waarnemen bij het zien van de foto’s”, hoorde ik iemand zeggen toen hij de foto’s bekeek. Even uit de realiteit en terug naar je jeugd.

Interesse in een samenwerking

met Ilona?

Laat hier je e-mailadres achter en we sturen je zo snel mogelijk meer informatie over het werk van Ilona toe.