Marieke Moerdijk woont in Hilversum met haar man Michiel en hun drie kinderen. Ze houdt van leuke dingen doen met haar gezin, in haar fotostudio experimenteren, uit eten gaan, goede films kijken, wijntje drinken op een terras of bij een vuurtje, website maken, beetje programmeren, reizen, lezen en handwerk.

Hoe ben je bij Sgoolfotografie terecht gekomen?


Ik ben via Corwin en Ilona bij Sgoolfotografie (de oprichters) gekomen. Onze kinderen zaten in dezelfde klas. Ik werkte als communicatiemedewerker en werd gevraagd om communicatiewerkzaamheden voor Sgoolfotografie te doen. Ik was altijd al groot fan van ze dus ik voelde mij vereerd.

Fotografie is altijd mijn passie geweest. In het verleden heb ik analoge fotografie gedaan maar ik vond het gedoe met chemicaliën niet zo prettig. Met de komst van digitale fotografie ging er een wereld voor mij open. Via Sgoolfotografie kreeg ik de kans om met fotografen mee te lopen en ervaring op te doen. Daarnaast heb ik de basisopleiding aan de Fotoacademie gedaan en veel workshops gevolgd. Langzaamaan heb ik de overstap gemaakt naar zelfstandig fotograaf. Ik prijs mijzelf elke dag gelukkig met dit mooie beroep.

 

Als fotograaf moet je flink investeren. Hoe heb jij het in het begin aangepakt?

Je hebt (twee) camera’s, objectieven, studiolampen, dure computer/beeldscherm, dure harde schijven, sdkaarten, lichtvervormers en nog veel meer nodig. Apparatuur moet op den duur ook weer vervangen worden. Zonder goede apparatuur kun je geen kwaliteit bieden.
Het is even doorbijten in het begin. Eerst de reservepotjes opmaken en alles wat je in het begin verdient investeer je weer in apparatuur. Ook kan je kijken waar je korting kan krijgen. Zo heb ik ook spullen in Duitsland besteld. Leasen is ook een optie. Zo biedt Canon, fotografen de kans om met de nieuwste apparatuur te werken zonder rente te betalen.

Fotografie is behoorlijk veranderd, ook dankzij de komst van social media. Hoe denk jij hierover?
Social media biedt fotografen een veel groter podia dan voorheen. Je kunt ook veel van elkaar leren via social media. Soms vind ik het wel overweldigend. Toch blijft er altijd behoefte aan bijvoorbeeld goede bruidsfotografen en schoolfotografen. Kwaliteit is meer dan ooit belangrijk om onderscheidend te zijn.

Hoe omschrijf je jouw stijl van fotografie?

Veel emotie. Ik vertel graag een verhaal via beeld. Ook wil ik een bepaald gevoel oproepen. Mensen zijn mijn favoriete onderwerp.

Welk boek moet elke beginnend fotograaf lezen?

Veel boeken zijn zo technisch geschreven dat je engelengeduld moet hebben om uit te vinden hoe één knopje werkt. Ik houd van no-nonsens fotografieboeken. Boeken die in heldere taal uitleggen welke stappen je moet nemen. Daarom vind ik onder meer deze boeken heel fijn: ‘If you want to take great photographs’ van H.Carroll en ‘Photoshop voor Lightroom gebruikers’ van Scott Kelby. Ook heb ik twee fijne workshops (draadloos) flitsen bij fotograaf Sonja van Driel gevolgd, haar boeken (en workshops) zijn ook aanraders. Zoals bijvoorbeeld ‘Praktijkboek draadloos flitsen’.

Waar haal jij je inspiratie vandaan, zijn er artiesten/fotografen die je inspireren?

Ik vind de stijl van bijvoorbeeld cameraman Emmanuel Lubezki (director of photography) van de film ‘The tree of life’ heel mooi. Die film is een feest voor het oog. Er zijn zoveel fotografen die ik goed vind, teveel om op te noemen.

Wat vind jij van schoolfotografie?

Met kinderen werken vind ik heel leuk. Als ik de foto’s ga bewerken word ik ook altijd vrolijk van al die blije koppies. Ook vind ik het leuk dat ik ze een mooie herinnering voor later mee geef. Het is positief werk, je maakt mensen blij. Dat is fijn.

Hoe ziet voor jou een gemiddelde werkdag eruit?


Dit varieert enorm. De ene dag fotografeer ik en dan zit ik weer achter de computer na te bewerken. Ik ben moeder van drie kinderen (twee tieners en een kleuter). Dus eerst breng ik de kinderen naar school. Zodra ik thuis ben drink ik een kop koffie (moet!) en start ik mijn werkdag. Vaak bestaat deze uit foto’s nabewerken. Want er gaat veel meer tijd in nabewerken zitten dan in het fotograferen zelf. Daar vergissen klanten zich denk ik vaak wel in.

Wat is jouw techniek om kinderen op hun gemak te stellen tijdens een shoot?


Ik weet nog dat de fotograaf bij mij vroeger op school onaardig deed. Dat zie je ook terug in mijn schoolfoto (die niet bij dit interview staat). Het was geen leuke ervaring. Kinderen vinden het vaak heel spannend. Vaak stel ik ze eerst even op hun gemak door ze aan te kijken en mijn camera even weg te doen. Ik begin dan vragen te stellen. Vaak ook over onderwerpen waar mijn kinderen het ook altijd over hebben, van Paw patrol tot Frenkie de Jong. Terwijl zij vrolijk kletsen begin ik met klikken.

Hoe vind je de balans tussen schoolfotografie en je eigen stijl? Vind je dat moeilijk?

Nee, want schoolfotografie is ook emotie. Het ene kindje is verlegen, de ander een echte boef of weer heel serieus. Ik vind het leuk om dat moment van het kind vast te leggen.

Wat herinner jij je van de basisschool?

Dat het veel te lang duurde ;-).

Hoe weet je wanneer je ‘de foto’ te pakken hebt?


Lastig te benoemen. Je ziet het gelijk. Dat is denk ik wanneer de lijnen, de betekenis, het licht, eventueel de kleuren en meer samenkomen. Maar dan nog is het smaak gebonden, denk ik.

Kies je voor kleur of zwartwit?


Ik denk dat ik een lichte voorkeur voor zwartwit heb omdat het beeld rustiger is. Er is meer aandacht voor het onderwerp. Maar kleur kan ook prachtig zijn.

Heb jij tips voor lezers die ook fotograaf willen worden?

Blijf bij jezelf en durf te vragen!

Wat vind je minder leuk aan jouw vak?

De administratie vind ik niks aan ;-). Laat mij maar rondlopen en fotograferen dan ben ik op mijn best.

Waar zie jij jezelf over 10 jaar?

Alle clichés uiteraard (gezond, gelukkig, rijk) en dat ik heel veel kan reizen en fotograferen. Een grote studio bij huis heb en mooie dingen maak. Ik wil ook graag mijn oude vak (interviewen en tekstschrijven) combineren met fotografie.