Interview Elisabeth Hiemstra-Dijkstra
Elisabeth woont samen met haar man Renze, hun zoon Davey, dochter Eloise en hun dieren in het mooie Deinum. Na jaren werkzaam te zijn geweest als Sociaal Pedagogisch Hulpverlener, richt zij zich nu volledig op haar grote passie: fotografie. Met volle overgave zet zij zich tijdens iedere fotoshoot in om pure, spontane momenten vast te leggen herinneringen die voor altijd bewaard en gekoesterd mogen worden.
Spreek je Fries?
Fansels! Ik ben Fries- en Nederlandstalig opgevoed. Op scholen waar Fries wordt gesproken, spreek ik dit ook bewust met de kinderen tijdens het fotomoment. Dat zorgt vaak voor herkenning, ontspanning en een extra glimlach. It is bjusterbaarlik mooi om te zien wat taal kan doen.
Kun je iets vertellen over je achtergrond? Hoe ben je fotograaf geworden?
Mijn liefde voor fotografie begon bij mijn grote liefde voor paarden. Toen ik zestien was, kocht ik van een vakantiebaantje mijn eerste compactcamera. Ik fotografeerde vooral mijn eigen pony en merkte al snel dat ik meer wilde. Niet veel later volgde mijn eerste professionele camera.
Toen vriendinnen mij vroegen om hun pony’s te fotograferen en zelfs mijn eerste bruiloftsaanvraag binnenkwam, wist ik het zeker: hier ga ik meer mee doen. De aanvragen voor bruidsreportages en familiefoto’s groeiden en al snel schreef ik mij in als ondernemer.
Wat was het onderwerp van je eerste foto’s?
Mijn allerliefste pony van toen: Lizzie. Ik fotografeerde haar vooral om haar mooie hoofd en sierlijke bewegingen.
Welke opleiding heb je gedaan?
Sociaal Pedagogische Hulpverlening.
Hoe heb je je fotografievaardigheden ontwikkeld?
Ik heb veel geleerd door workshops en vooral door heel veel te doen. Een groot deel heb ik mezelf aangeleerd. Ik blijf mijzelf ontwikkelen en volg nog steeds regelmatig scholing. Mijn laatst gevolgde workshop ging over flitslicht en het meten van licht, gegeven door Brendan de Clercq. Flitslicht is één van mijn favoriete onderdelen binnen de fotografie, omdat je het licht volledig naar eigen smaak kunt vormen en in de studio eindeloos kunt variëren. Daarnaast heb ik de Bruidsfotografie opleiding van 2Mann studios gedaan en behaald. Erg fijn om jezelf door te ontwikkelen en anders door je camera te kijken.
Wat maakt fotografie zo uitdagend?
Fotografie blijft zich ontwikkelen. Stijlen veranderen, licht is nooit hetzelfde en geen enkel kind of moment is gelijk. Juist die afwisseling en het continu blijven leren maken het vak zo mooi en uitdagend.
Hoe zou je je werk beschrijven?
Spontaan, ongedwongen en kleurrijk.
Met de komst van digitale fotografie is het vak erg populair. Hoe kijk jij daar tegenaan?
Het is tegenwoordig belangrijker dan ooit om je te onderscheiden. Persoonlijk contact, goede service, rust tijdens het fotomoment en een mooi eindproduct maken daarin echt het verschil. Dat geeft mij ook de meeste voldoening.
Wat is het leukste wat je hebt meegemaakt op een school?
Op één van mijn eerste scholen mocht ik mijn studio opbouwen in het handenarbeidlokaal. Twee leerlingen uit groep 8 hielpen die dag met het ophalen van de kinderen. Ze namen hun taak zo serieus, dat ze tijdens het fotograferen achter mij met allerlei knutselmaterialen grappige dingen deden. De kinderen moesten ontzettend lachen en dat leverde prachtige, spontane foto’s op.
Schoolfoto’s: afdrukken of digitaal?
Als ik door mijn eigen fotoalbums blader die mijn moeder jarenlang heeft bijgehouden, ben ik haar daar enorm dankbaar voor. Het is prachtig om te zien hoe je door de jaren heen verandert, samen met je klas en je leerkrachten. Een afdruk blijft iets tastbaars en waardevols, naast het gemak van digitale foto’s.
Hoe ga je om met kinderen die absoluut niet op de foto willen?
Ik betrek ze bij het proces. Ze mogen meekijken, helpen met mijn tweede camera en ontdekken dat fotograferen helemaal niet spannend is. Als het toch te veel is, laat ik het kind later op de dag terugkomen, eventueel samen met een vriendje of vriendinnetje. Dat werkt vaak heel goed.
Welke plek op aarde zou jij graag willen fotograferen?
Toen ik in maart 2020 een bruidspaar in Schotland mocht fotograferen, wist ik: dit smaakt naar meer. Ik reis graag en haal veel inspiratie uit nieuwe omgevingen. Mijn droom is om ooit een bruidspaar te fotograferen in IJsland, tussen de lichtblauwe meren, ruige landschappen en zwarte rotsen. Ook tijdens mijn reizen maak ik veel gebruik van dronefotografie om het verhaal compleet vast te leggen.
Wat is volgens jou de perfecte compositie?
Die bestaat eigenlijk niet. Fotografie is kunst en kunst is persoonlijk. De één houdt van ruimte en dynamiek, de ander van rust en symmetrie. Als de kijker wordt aangetrokken tot het beeld en er iets bij voelt, dan is mijn missie geslaagd.
Waarom zijn deze foto’s jouw favoriete beelden?
Ze laten de sprankeling en eigenheid van het kind zien. Ik herinner me het moment van maken nog precies en denk daar met veel plezier aan terug.
Met welke bekende fotograaf zou je graag eens samenwerken?
Met Lara Jade. Zij maakt prachtige studioportretten en werkt voor internationale modebladen en ontwerpers. Zelf heb ik die ambitie niet, maar ik zou het geweldig vinden om meer vrij werk met modellen te creëren en daarvan te leren.
Heb je tips voor collega’s?
Geef alles tijdens een shoot. Kinderen voelen dat meteen en je krijgt er zoveel liefde, spontaniteit en echte momenten voor terug.
Wat doe je naast Sgoolfotografie?
Ik heb een eigen fotostudio waar ik newborn-, zwangerschaps-, kinder-, familie-, boudoir- en dierenfotografie aanbied. Daarnaast werk ik als visagiste en mag ik veel bruidsparen begeleiden op één van de mooiste dagen van hun leven. Steeds vaker combineer ik fotografie met video en dronebeelden om verhalen nog completer vast te leggen.
Waar zie jij jezelf over 10 jaar?
Ik hoop een vertrouwd gezicht te zijn op mijn scholen, dat kinderen mij herkennen en zich verheugen op de schoolfotografiedag. Daarnaast hoop ik samen met mijn gezin natuurlijk een avontuurlijke en creatieve toekomst in de fotografie op te bouwen, hier in het mooie Friesland en daarbuiten.