Interview Suzanne Muller
Kun je een korte introductie geven?
Ik ben Suzanne, woonachtig in Utrecht, fotograaf, gespecialiseerd in portretten en vintage fashionfotografie met een filmische, glamoureuze sfeer. Ik ben moeder van twee energieke meiden van 3 en 6 jaar. Daarnaast hou ik van poezen, paarden, surfen en Hawaii. En wanneer ik niet fotografeer, vind je me drummend in mijn rockband Rhinorino.
Wat is er zo leuk aan je vak?
Ik word enorm blij van het creëren van een mooi beeld. Die synergie met mijn model, samen iets krachtigs neerzetten—dat is magisch. Ik ben een oprechte enthousiasteling, en dat werkt aanstekelijk. Het geeft mensen echt een boost in hun zelfvertrouwen, wat ook weer doorwerkt in hun uitstraling.
Waar gaat het voor jou bij fotografie om?
Voor mij gaat het om dat ene beeld waarbij je denkt: wow, wat is dit gaaf! Ik werk graag met veel aandacht voor het licht, daarin kun je al zo enorm veel sfeerkeuzes maken en een foto een bepaald karakter geven; een emotie. Samen met kleding, houding en soms attributen creëer je iets dat diepgang heeft en verwondering oproept.
Wat is je favoriete genre van fotografie?
Ik ben echt een geënsceneerde fotograaf. Ik hou ervan om een beeld volledig naar mijn hand te zetten—met licht, achtergrond, styling en de houding van mijn model. Alles draagt bij aan het verhaal dat ik wil vertellen. Daarbij heb ik een grote liefde voor burlesque en vintage fotografie. Rijk aan glamour, mooie kostuums en veel sparkle. Stijlvol en vol show-element.
Hoe kijk jij tegen traditionele fotografie aan?
Ik heb vroeger veel analoog gefotografeerd en mijn foto’s zelf ontwikkeld in de doka. Dat heeft een bepaalde magie: diepgang, karakter. Voor speciale projecten werk ik nog graag met bijvoorbeeld een technische camera of een Hasselblad. Ik heb nog oude professionele studioportretten, van mijn familie rond 1900, en die inspireren me enorm—zoveel aandacht, zoveel detail. Een geeft duidelijk een bepaald tijdsbeeld. De kleding de achtergrond doek, het licht waar de fotograaf voor koos. Dat zie je terug in het beeld. Beeld met allure.
Maak je ook foto’s met je telefoon?
Absoluut.
Maak je dan standaard kiekjes of kijk je altijd met het oog van een fotograaf?
Altijd met het oog van een fotograaf want dat zit in je aard en manier van kijken. Even een mooie selfie met je gezin, niet onder een lichtspotje aan het plafond gaan staan zodat we allemaal panda ogen krijgen en lelijke schaduwen, even mooi naar het daglicht draaien. Zand, steen of witte deuren geven ook altijd mooie reflectie dus mooi met tegenlicht fotograferen. Ja. Je ziet altijd de opties om, door even te draaien, dat kiekje op vele manieren zoveel mooier te maken.
Van wie heb je het meeste geleerd?
Na mijn afstuderen aan de kunstacademie heb ik tien jaar gewerkt als P.A. en fotograaf voor fotograaf Patricia Steur. Zij heeft veel nationale en internationale sterren voor de lens gehad. Haar werkwijze, gebruik van licht en haar holistische manier van portretfotografie heeft mij altijd enorm geinspireerd. Ze is nog altijd een dierbare vriendin voor me.
Waarom is schoolfotografie belangrijk?
De ontwikkeling van je kind door de jaren heen is zo bijzonder. Door een echte fotograaf geportretteerd worden is zo anders dan een snel kiekje. Het is mooi uitgelicht en we maken er bij elk kind een feestje van. Hun intrinsieke behoefte om zich op hun best te laten zien levert prachtige, eerlijke beelden op.
Wat zit er in je cameratas?
In mijn cameratas zit een hele mooie Canon Camera, verschillende lenzen en een aapje! Deze past om mijn lens en helpt om het ijs te breken, vooral bij jonge kinderen. Zo’n grote lens kan best indrukkwekkend zijn!
