Maria Bruning heeft twee kinderen, Olivier en Robinson. Ze woont samen met Robert, hij heeft ook twee kinderen. Ze vindt het heerlijk om te koken, lezen, les te geven, cello te spelen en films te kijken.

Waarom fotografie?
Ik was acht jaar toen mijn vader mij een Agfa Click in de hand drukte. Ik fotografeerde alles wat los en vast zat. Hij was ook altijd bezig met zijn camera en fotografeerde het liefst bloemen en kerken. Mijn zus en ik moesten hier altijd om lachen. Later kreeg ik een spiegelreflexcamera van hem, toen kon het echte werk beginnen.  Mijn Tante Annelies had zes kinderen waarvan lang geleden prachtige portretten zijn gemaakt.
Ze vertelde mij onlangs dat mijn vader ze had gemaakt. Ik viel van verbazing van mijn stoel. Het zit in de genen!

Kom je uit een creatieve familie?
In mijn familie komen vooral artsen en juristen voor. Mijn moeder is een uitzondering. Zij ging naar het conservatorium om piano te studeren.

Wat is je achtergrond?
Na de Havo wilde ik fotografie gaan studeren maar de enige kunstopleiding die dit verzorgde was de st Joost in Breda. Ik was achttien en heel verlegen. Ik wilde het Leidseplein in Amsterdam niet verruilen voor Breda. Dus ik ging Geschiedenis en Textiele vormgeving studeren aan de lerarenopleiding. Daar heb ik ook heel veel tijd doorgebracht in het Audiovisueel centrum waar ik mijn eerste doka ervaring opdeed.

Wanneer kreeg je je eerste opdracht?
Ik was afgestudeerd, moeder van kleine kinderen en werkte in het onderwijs toen ik
een opdracht voor een tijdschrift kreeg.  Toen ik mijn camera weer na jaren in de hand had dacht ik , dit is wat ik zo leuk vind! Dus ik ging alsnog naar de (inmiddels geopende) Fotoacademie in Amsterdam. Vanaf toen ben ik vrijwel direct begonnen met het in opdracht fotograferen, vooral kinderen. Op zolder had ik mijn studio en een Doka.

Heb jij een eigen stijl?
Mijn stijl is ongekunsteld en ingetogen, soms bedachtzaam. Wat ik zo mooi aan fotografie vind is het vastleggen van momenten. Mijn missie is dat iedereen een mooie foto van zichzelf heeft waar ze trots van kunnen zeggen, dit was ik!

Is er een fotograaf die je inspireert?
Ik werd als achttienjarige geïnspireerd door Richard Avedon. Hij maakte meedogenloze portretten van beroemde mensen die ik heel krachtig vind. Hij probeerde niet mensen zo voordelig mogelijk te fotografen maar iets van hun innerlijke wereld bloot te leggen. Dat is precies wat ik ook nastreef.  Ook prachtig zijn de foto’s uit zijn project ‘In the American West’. Hedendaagse fotografen die ik goed vind zijn Stephan Vanfleteren en Koos Breukel.

Heb jij technische tips voor lezers die ook fotograaf willen worden?
De beste manier om te leren fotograferen is door te oefenen, oefenen en nog meer te oefenen. Kijk naar het werk van andere fotografen en laat je inspireren. Je leert daardoor het licht en je camera goed kennen en je gaat aanvoelen of de compositie in balans is. Er was een tijd dat ik zoveel buiten fotografeerde dat ik in een oogwenk wist welke sluitertijd bij een bepaald diafragma hoorde voor een juiste belichting. Voor studiofotografie is een lichtmeter een aanrader. Flitslicht is handig en het mooist als je het niet ziet. En als laatste nooit stoppen met oefenen.

Waarom kinderen fotograferen?
Kinderen fotograferen is leuk want zij zijn vaak recht door zee. De mooiste foto’s zijn die waar je een peins ziet of een gedachte. Als ze er geen zin in hebben fotografeer ik dat. Een lach is leuk en als kijker word je daar blij van maar als ik een ziel kan vangen vind ik dat veel interessanter.

Wat was het leukste, gekste of meest vertederende moment tijdens een fotoshoot op school?
Een vrolijk moment op een school was toen een klein ventje mij opmerkte en verbaast uitriep: het is een vrouw, een fotogravin!

Over tien jaar zie ik mijzelf...
Ik weet niet of ik over tien jaar nog over de grond rol om kinderen op school te fotograferen. Wat ik wel weet is dat ik nog steeds een fotograaf zal zijn die van iedereen een echt portret zal maken en daar de tijd voor neemt. Want achter ieder mens gaat een wereld schuil en dat maakt portretfotografie zo boeiend.