Ilona Hartensveld, boogschutter uit 1973, moeder van Yenna en partner van Corwin. Als ze niet fotografeert loopt ze graag hard over de heide van Hilversum, pakt een film, muziek- of- theatervoorstelling óf denkt na over een volgende verre reis of uitje met het gezin of vrienden.

Zit fotografie in je DNA?
Als klein meisje mocht ik altijd meehelpen in de doka bij mijn vader. Zo spannend om te zien wat voor moois hij uit die bakken met vloeistof toverde. De magie van fotografie is ongetwijfeld toen in mij aangewakkerd. Nog altijd trots op haar vader die regelmatig exposeert en lezingen geeft over zijn fotografie.

Wat is je achtergrond?
Je kunt wel zeggen dat het een zoektocht was, van een agrarische opleiding naar MDGO Mode en Kleding naar PABO. Daarna heb ik een tijd bij Albert Heijn gewerkt om grondig na te kunnen denken. In de resterende tijd bedrukte ik textiel onder de naam Textieldrukkerij Luna. Ik werkte de mallen uit met fotografische emulsie in een donkere kamer. Fotografie kwam wat later op mijn pad.

Tijdens mijn werk als laborant in een fotovaklab zag ik heel veel mooie bruidsfotografie. Toen begon het vlammetje voor fotografie echt te branden en sprong ik van het niets in het diepe. Ik heb mij ingeschreven voor een opleiding bij de Fotovakschool. Tegelijkertijd heb ik een KvK nummer aangevraagd en ben ik gestart met de eerste opdrachten.

Zeker in die eerste jaren was ik erg gedreven in mijn ontwikkeling en sleepte met mijn portret- en- bruidsfotografie een vijftal awards binnen. Mijn werk stond regelmatig in de diverse vakbladen en bruidsmagazines, daarnaast heb ik wat exposities gedaan.

Als je geen fotograaf was wat zou je dan doen?
Als ik geen fotograaf was dan had ik ongetwijfeld een ander creatief vak gevonden dat bij me past. Mogelijk iets binnen de reis-branche. Ondernemerschap zit er al van jongs af aan in. Het is fijn om mensen blij te kunnen maken met mijn product. Daar haal ik echt voldoening uit. Of dit bedrukte t-shirts zijn of groot formaat afdruk voor boven de bank, het blijft een fijn aspect van mijn werk.

Samen met je man heb je Sgoolfotografie opgezet en met succes. Hoe zijn jullie op het idee gekomen om Sgoolfotografie te beginnen? Wat is jullie succesformule?
In 2008 vroeg een collega mij of ik het leuk vond om een opdracht van hem over te nemen. Een grote school van 450 kinderen in Amersfoort Vathorst. Dit hebben we opgepakt en uitgevoerd. Dit kon ik natuurlijk doen zoals alle schoolfotografen dit doen, zittend op een stoeltje, benen bij elkaar, beetje hoofd draaien en ‘KLIK’. No way! Dit MOEST anders maar vooral LEUKER! Deze nieuwe school had een mooie lichte betonnen trap buiten die naar de bovenliggende etages liep. Op deze trap hebben we de foto’s gemaakt.

Vooraf had ik de verschillende poses uitgedacht. Een mooi briesje zorgde voor wapperende haren en de kinderen werden als echte modellen gefotografeerd. We ontvingen er lovende reacties op. Stel je voor, Vathorst was in die tijd een nieuwe woonwijk met veel lege woonkamermuren en lege halletjes. Je raadt het al, er werd heel goed besteld. Dit gaf ons het gevoel dat we hiermee iets in handen hadden waar we meer mee zouden kunnen bereiken.

Sgoolfotografie.nl was geboren!
Zeker! Een kickstart naar een nieuwe vorm van portretfotografie waarin ik al m’n creativiteit kwijt kon. Als snel groeide het aantal scholen. Drie jaar later zijn we de franchise en de eerste samenwerkingen gestart zodat we nog meer ouders blij konden maken met leuke portretfotografie van hun kinderen.

Inmiddels vindt om praktische redenen de meeste fotografie binnen plaats. Wij proberen de beweging erin te houden en het kind de ruimte te geven om zichzelf te laten zien. Wij observeren kort tijdens de eerste paar opnamen. Daarna bepalen wij wat het kind gaat doen, zoals de pose of gekkigheid. Dit alles vindt binnen een minuut plaats. Topsport, al zeg ik het zelf!

Naast Sgoolfotografie ben je een fantastische allround fotograaf. Wat vind je het leukste om te fotograferen?
Naast Sgoolfotografie.nl vind ik het erg fijn om reportages te verzorgen voor bedrijven en bruidsparen. Ik houd van de actie. Iemand die bezig is met een ambacht, een kind dat stiekem naar de taart loert terwijl deze door het bruidspaar aangesneden wordt. Opa die een hand op oma haar bil legt terwijl hij denkt dat niemand het ziet. Onverwachte momenten op een verrassende manier vastleggen is voor mij het leukste dat er is. Om die reden past reportagefotografie het best bij me.

Ben je meer zakenvrouw of fotograaf?
Technisch gezien ben ik geen hoogvlieger. Ik doe mijn ding en weet dat het veel beter kan. Je blijft leren als fotograaf. Dit houdt het vak zo dynamisch en aantrekkelijk. Toch voel ik mijzelf meer een ondernemer. Ik houd van het avontuur om dingen uit te proberen, te testen, te evalueren en verder uit te bouwen. Door de topdrukte is het er de laatste jaren helaas minder van gekomen, maar samen met Corwin zal ik komende jaren weer keihard aan de bak gaan om Sgoolfotografie.nl verder uit te bouwen. Het voelt alsof alles nog in de kinderschoenen staat en we voorlopig nog niet klaar zijn.

Het is ontzettend leuk om de fotografen binnen ons team mee te helpen hun werk tot een hoger level te brengen. Een aantal collega's heeft zich in korte tijd zo goed ontwikkeld dat de verschillen tussen start en heden enorm te noemen zijn. Het geeft mij heel veel voldoening dit samen met hen te bereiken! Dit is zeker één van de mooiste aspecten van mijn werk!

Is er een fotograaf die jou inspireert?
Ik heb geen grote helden binnen de fotografie of fotografen die mij bijzonder geïnspireerd hebben. Mijn collega’s bij het lab zijn wel een enorme inspiratiebron geweest. Als ik toch een aantal namen mag noemen dan zijn dit Ed van der Elsken, Eddy van Wessel, Raymond Rutting, Anton Corbijn, Kees Tabak, Phill Borges en Patricia Steur. Ook een aantal directe collega's uit eigen netwerk mogen niet ontbreken: Richard Terborg, Stefan Schipper, Martin Hogeboom en Ronald Koster. Zij zetten Nederlandse fotografie écht op de kaart!

Ben je een perfectionist?
Een perfectionist ben ik zeker niet. Ik vind het wel van groot belang dat alles goed verloopt. Ik denk dat ik redelijk georganiseerd kan werken. Als er dingen zijn die mijn planning overhoop gooien dan kan ik daar behoorlijk van slag van raken. Extreme drukte, zoals voorgaande twee jaren, is ook niet helemaal mijn ding. Ik laat dan steekjes vallen en ben niet de leukste meer voor mijn omgeving. Gelukkig ziet mijn agenda er komend seizoen een stuk luchtiger uit. Er is meer ruimte om mijn collega’s verder te helpen in hun ontwikkeling. "Samen groeien" is mijn credo. Een mooi jaar voor de boeg dus!

Heb jij tips voor lezers die ook fotograaf willen worden?
Als je wilt starten als fotograaf bedenk je dan eerst dat dit geen makkelijke markt is om in te starten. Het zal knokken worden. Als je je echt goed ontwikkeld hebt dan gaat het je lukken. Laat je werk beoordelen door professionele collega’s en vraag hen wat beter zou kunnen. Geef jezelf gekke opdrachten of laat anderen opdrachten voor je verzinnen. Werk samen aan opdrachten. Probeer een eigen stijl te ontwikkelen en houd je bewerkingen constant. Zorg voor een eigen 'smoel' en laat je werk zoveel mogelijk zien! Vind jij het leuk om kinderen te fotograferen en verdien je hier je brood mee? Behoefte aan werken binnen een enthousiast team? Laat het ons weten!

Over 10 jaar zie ik mijzelf...
Over tien jaar hoop ik dat heel Nederland ons kent als de leukste schoolfotograaf en dat vele woonkamers van ouders en grootouders gevuld zijn met onze prachtportretten. Rond die tijd zijn we de mogelijkheden voor onze diensten in het buitenland aan het uitwerken. We hebben een aantal fotoboeken uitgegeven en een aantal andere leuke producten op de markt gebracht. We blijven ondernemers natuurlijk!