Brenda woont in Den Haag en is moeder van 3 pubermeiden; Belén (18 jaar), Noemí (16 jaar) en Dulce (13 jaar). Daarnaast is ze vriendin van een muzikant waar ze alweer 21 jaar mee samen is. "Never a dull moment".

Kun je iets vertellen over je achtergrond? Hoe ben je fotograaf geworden?
Ik werkte als crediteurenmedewerkster bij een groot ziekenhuis in Den Haag.
Daar had ik het niet meer naar mijn zin. Ik zag een vacature voor een schoolfotograaf in de krant en kon direct ervaring opdoen.

Wat was het onderwerp van je eerste foto’s?
Omdat ik eerst moest oefenen kreeg ik de Hasselblad mee en ben naar de boulevard van Scheveningen gegaan. Een meeuw op een paaltje, dat moet de eerste zijn geweest.

Wat was tijdens je studie je favoriete onderwerp?
Mijn hele leven is een grote studie! Onderwerpen zat.

Hoe is je carrière begonnen?
Na de zwangerschappen werkte ik weer op kantoor. Het combineren van de schoolfotografie en kinderen ging toen niet. Na mijn laatste zwangerschap verloor ik mijn baan en besloot toen om voor mijzelf te beginnen. Iemand vroeg of ik ook foto-feestjes voor kinderen deed. Maar natuurlijk! Snel een ruimte gezocht, versierd, studio opgebouwd en feest gevierd! Mijn eerste shoot!

Wat maakt fotografie zo uitdagend?
Fotografie is voor mij de ultieme manier van samenwerken. Mijn input is ook de output van de mensen die voor je staan/zitten/liggen/hangen ;-). Als ik vrolijk en enthousiast ben dan zie je dat op de foto terug, daar word ik blij van! Dat de mensen zichzelf herkennen in de foto en zeggen “Ja, dat ben ik echt!”

Hoe zou je je werk beschrijven?
Dat is lastig, ik vind een hoop dingen mooi om te fotograferen, stillevens, kinderen, families en doe graag ook eigen werk. Ik heb nog niet zo’n stijl dat mensen direct zeggen “Hé, dat is een Brenda!”

Met de komst van digitale fotografie is het vak erg populair op dit moment. Hoe kijk jij daar tegenaan?
Het is nu veel meer een uitdaging geworden en niet meer zo vanzelfsprekend. Hier in Den Haag zijn er ontzettend veel fotografen die het ook naast hun betaalde baan doen. Vaak zie je al fotoshoots voor 20 euro voorbij komen. Gelukkig zijn er nog mensen die het vak en kwaliteit waarderen en voor ons kiezen.

Wat is het leukste dat je hebt meegemaakt op een school?
Dat een moeder binnenkwam en tegen haar kinderen zei; “Kijk dat is die leuke fotograaf weer van vorig jaar! Jij legt mijn kinderen vast zoals ze zijn. Ben ik zo blij mee!” Of dat er een kleuter een tekening voor je heeft gemaakt. Dan smelt ik!

Wat is momenteel een trend in schoolfotografie?
Mmmmmm dat verschilt per school merk ik. De ene vind de standaard portretten prima en de andere kiest weer voor een uitgebreidere serie foto’s. Ik ben ooit bij een school geweest waar om 7.00 uur in de ochtend de kapper thuis kwam om de haren van de kinderen te doen. Op en top voor de schoolfoto!

Wat vind jij? Schoolfoto’s afdrukken of liever digitaal?
Wat de klant gelukkig maakt! Persoonlijk vind ik een afdruk mooier. Een mooi werk aan de muur. Er zijn tegenwoordig zoveel gave materialen om op af te drukken. Vakantiefoto’s in een boek, heerlijk om doorheen te bladeren.

Hoe ga je om met kinderen die absoluut niet op de foto willen?
Die laat ik altijd eerst even rustig kijken. Ze mogen naast mij meekijken. Als ze dan een beetje durven dan vraag ik of ik een foto van hun gave shirt of jurk mag maken. Dan gaan ze vanzelf stralen en heb ik toch een spontane foto!

Waar droomde je als kind van?
Een eigen schoonheidssalon. Ha ha, is er nooit van gekomen. Maar hé! Kan nog steeds!

Welke plek op aarde zou jij graag willen fotograferen?
Ooooooooh dat is een lastige zeg! Pfffff heb je even?

Wat is volgens jou de perfecte compositie?
Bestaat niet. Fotografie is voor mij ook kunst. Zoals je ook naar een schilderij kijkt, moet je ook naar een foto kijken. Ik vind het heerlijk om naar een fotomuseum te gaan en door hun ogen mee te kijken, verrast te worden door hun composities.

Waarom zijn deze foto’s die jij hebt gekozen jouw favoriete beelden?
Kinderen moeten zichzelf kunnen zijn. Of ze nu klein of al groter zijn, ze stralen en dat vind ik belangrijk!

Met welke bekende fotograaf zou jij wel eens willen werken?
No doubt about it; Erwin Olaf. Mijn held, vanaf mijn jeugd al. Stiekem bewonderde ik zijn absurde foto’s. Wat vond ik dat gewaagd zeg! Maar niet alleen zijn foto’s spreken mij aan. Ook hem in persoon. Zijn opvattingen vind ik geweldig. Mooie man.

Wat doe je naast Sgoolfotografie?
Naast Sgoolfotografie werk ik ook als portret/familie fotograaf en doe ik vrij werk. Ben moeder van 3 pubermeiden; Belén (18 jaar), Noemí (16 jaar) en Dulce (13 jaar). Belén heeft het Downsyndroom dus ben daar ook wel in actief. Verder vriendin van een muzikant waar ik alweer 21 jaar mee samen ben. Never a dull moment.

Waar zie jij jezelf over 10 jaar?
Over 10 jaar? Dan zit ik op mijn terras van mijn huisje in Drenthe in de zon. Maar zou ook zo maar Spanje kunnen zijn, of Scheveningen. Jeetje complete chaos in mijn hoofd als ik daar aan denk. Waarschijnlijk zijn dan alle kinderen het huis uit en heb ik ineens echt tijd voor mezelf. Jeetje tijd…. Ik ga er maar eens over nadenken. Maar de camera heb ik dan in ieder geval niet losgelaten. Dat weet ik wel!